Świadczenie wspierające miało stanowić realną pomoc finansową osobom z niepełnosprawnościami, niezależną od dochodów czy faktu podejmowania pracy przez ich opiekunów. Praktyka pokazuje jednak, że droga do uzyskania tych środków potrafi przypominać biurokratyczny tor przeszkód. Choć od 2026 roku system funkcjonuje już w pełnym wymiarze, a próg wejścia ustabilizował się na poziomie 70 punktów, wciąż spotykamy się z ogromną liczbą negatywnych decyzji, które są obarczone licznymi błędami. Dowiedz się jak odwołać się od decyzji WZON (Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności) przyznającej zbyt mało punktów poziomu potrzeby wsparcia albo decyzji ZUS odmawiającej prawa do świadczenia wspierającego.
Na koniec artykułu- przykłady wygranych spraw o prawo do świadczenia wspierającego- zmiana ilości przyznanych punktów potrzeby wsparcia.
Jak odwołać się od decyzji ZUS w sprawie renty lub świadczenia?
Jeśli zastanawiasz się nad odwołaniem od decyzji ZUS w sprawie świadczenia wspierającego i potrzebujesz pomocy radcy prawnego- zapraszam do kontaktu! Wyślij wiadomości na adres e-mail: kontakt@bartoszkowalewski.pl, skorzystaj z formularza lub umów konsultację pod numerem: 455-516-281.
Przesłanki uzyskania świadczenia wspierającego
Świadczenie wspierające to pomoc przeznaczona dla pełnoletnich osób z niepełnosprawnościami. Celem świadczenia jest wspomożenie w pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem ich szczególnych potrzeb życiowych. Jest ono niezależne od dochodów (brak kryterium dochodowego), zwolnione z podatku dochodowego i nie podlega zajęciu przez komornika.
Aby uzyskać świadczenie wspierające, osoba zainteresowana musi spełnić łącznie następujące przesłanki:
- Wiek: beneficjent świadczenia musi mieć ukończone 18 lat.
- Obywatelstwo i zamieszkanie: świadczenie przysługuje obywatelom polskim, obywatelom UE/EFTA lub cudzoziemcom z dostępem do rynku pracy, pod warunkiem że mieszkają na terytorium Polski w okresie pobierania świadczenia.
- Status osoby z niepełnosprawnością: osoba ubiegająca się o świadczenie musi posiadać status potwierdzony orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, orzeczeniem o niezdolności do pracy/samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o inwalidztwie.
- Decyzja o poziomie potrzeby wsparcia (najważniejszy warunek) – wnioskodawca musi posiadać ostateczną decyzję wydaną przez wojewódzki zespół ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON), która określa poziom potrzeby wsparcia w skali punktowej od 70 do 100 punktów.
Decyzja WZON ma kluczowe znaczenie- najpierw składa się wniosek do WZON o ustalenie punktów, a dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji można złożyć wniosek do ZUS o wypłatę świadczenia (wyłącznie drogą elektroniczną).
Od 2026 roku świadczenie dostępne jest dla osób, które uzyskały od 70 pkt. Szczegółowe zasady przyznawania punktacji określa Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia.
Ile wynosi świadczenie wspierające w 2026 roku?
W 2026 roku kwoty świadczenia wspierającego wynoszą od 792 zł do 4353 zł miesięcznie. Wysokość świadczenia wspierającego jest ściśle powiązana z wysokością renty socjalnej oraz liczbą punktów ustalonych w decyzji o poziomie potrzeby wsparcia. Świadczenie przysługuje miesięcznie w wysokości od 40% do 220% renty socjalnej, w zależności od ustalonego przez WZON poziomu potrzeby wsparcia.
Kwota świadczenia wspierającego nie jest stała – ulega ona podwyższeniu z urzędu (bez konieczności wydawania nowej decyzji) w terminach podwyższenia renty socjalnej, co zazwyczaj następuje 1 marca każdego roku. Świadczenie to jest zwolnione z podatku dochodowego, nie podlega zajęciu komorniczemu i jest wypłacane niezależnie od dochodów osoby z niepełnosprawnością czy pobieranych przez nią innych świadczeń, takich jak emerytura czy sama renta socjalna.
Błędy w decyzjach WZON o poziomie potrzeby wsparcia
Uzyskanie zbyt małej ilości punktów określających poziom wsparcia w decyzji WZON nie oznacza końca walki o należne świadczenie. Doświadczenie pokazuje, że organ ten bardzo często się myli i później decyzje są korygowane w sądzie.
WZON przewlekle prowadzi postępowanie
Zgodnie z przepisami, wnioski o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia powinny być rozpatrywane w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia ich wpływu do organu. Długotrwałe oczekiwanie na decyzję (często trwające od 6 do nawet 10 miesięcy) jest szczególnie dotkliwe dla osób w podeszłym wieku lub ciężko chorych. Rozwiązaniem jest formalne ponaglenie, a następnie skarga na bezczynność lub przewlekłość do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA). Takie pisma motywują organ do podjęcia działania.
WZON przyznaje zbyt małą ilość punktów poziomu potrzeb wsparcia
Podstawowy problem to zaniżenie punktacji– WZON ustala poziomu wsparcia na poziomie niewiele niższym niż wymagany próg (np. 60 lub 75 pkt zamiast wnioskowanych 87+), przy jednoczesnym braku rzetelnej analizy trudności w funkcjonowaniu wymienionych w kwestionariuszu.
Powyższe wynika z licznych błędów przy ocenie stanu zdrowia– organ powierzchownie podchodzi do badania i rozstrzygnięcia o ilości przyznanych punktów, nie analizuje dokładnie każdego przypadku, pomija dokumentację medyczną i zawarte w niej istotne informacje. Organ nie bierze pod uwagę rzeczywistego stanu zdrowia, codziennych trudności, pogarszającego się stanu i braku pozytywnych rokowań.
Każdy mały błąd organu powoduje odjęcie kolejnych punktów, co ostatecznie pozbawia uprawnionego należnego mu świadczenia wspierającego. W takiej sytuacji konieczne jest odwołanie do sądu!
Procedura odwołania od decyzji WZON o poziomie potrzeby wsparcia
Jeżeli czujesz się pokrzywdzony decyzją WZON o poziomie potrzeb wsparcia masz prawo do bezpłatnego odwołania.
Konieczność złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy- termin 14 dni!
W terminie 14 dni od otrzymania decyzji WZON musisz złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu. Zapewnia to możliwość ponownego przeanalizowania sprawy przez organ, zanim sprawa trafi do sądu. Niestety, z reguły bardzo rzadko decyzje są zmieniane na tym etapie.
Odwołanie do sądu
Jeśli decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy nadal nie jest satysfakcjonująca, przysługuje Ci prawo do wniesienia odwołania do sądu. Odwołanie należy wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. Odwołanie kierowane jest do Sądu Rejonowego- Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W odwołaniu musimy zawnioskować o zmianę decyzji, przeprowadzenie niezbędnych dowodów, czyli z opinii biegłych oraz dowodu z dokumentacji medycznej.
W treści odwołania należy dokładnie uzasadnić nasze stanowisko. Wskazać jak przepisy podchodzą do kwestii orzekania o potrzebie wsparcia, jakie nieprawidłowości miały miejsce w naszym przypadku i dlaczego powinniśmy uzyskać większą ilość punktów. Należy wskazać konkretne błędy po stronie organu, powołać się na odpowiednie fragmenty dokumentacji medycznej lub charakterystykę dolegających schorzeń. Najważniejszy element odwołania to właściwy wniosek o powołanie biegłego lub biegłych lekarzy. Muszą to być specjaliści, którzy będą w stanie ocenić specyfikę schorzeń, które dotykają uprawnionego. W sprawach dotyczących określenia potrzeb wsparcia można też powołać biegłych innych specjalizacji- nie tylko lekarzy. Sąd może uznać, że ustalenie potrzeby wsparcia wymaga raczej doświadczenia życiowego i analizy funkcjonowania niż czystej wiedzy medycznej.
Proces przed sądem o prawo do świadczenia wspierającego
Procedura zmiany decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (WZON) przed sądem powszechnym opiera się na merytorycznej weryfikacji poziomu potrzeby wsparcia, w czym kluczową rolę odgrywają wspomniane wyżej opinie biegłych sądowych. Jeżeli opinia jest wadliwa nadal mamy prawo do wniesienia zarzutów i wnioskowania o opinię uzupełniającą. Sąd ma obowiązek zapewnić stronie realną możliwość obrony jej praw, co w świetle orzecznictwa wymaga wyznaczenia jawnej rozprawy, szczególnie gdy ubezpieczony kwestionuje dotychczasowe opinie, zgłasza wnioski o przesłuchanie świadków lub domaga się wysłuchania stron.
Sąd może zmienić decyzję zachowując jej wewnętrzną spójność poprzez precyzyjne określenie wartości punktowych w każdym z 32 obszarów oraz prawidłowe zastosowanie algorytmu zliczającego 25 najwyższych iloczynów, przy jednoczesnym wskazaniu ram czasowych, na jakie wsparcie zostaje przyznane.
W razie negatywnego wyroku sprawa nadal nie jest przegrana. Osoba ubiegająca się o świadczenie ma prawo wnieść apelację, przedstawić swoje zarzuty (np. dotyczące wadliwości opinii biegłych) i skierować sprawę do Sądu Okręgowego, aby ten drugi raz dokonał oceny.
Pomoc kancelarii w odwołaniu od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia wspierającego
Decyzja odmawiająca prawa do świadczenia wspierającego lub zaniżona punktacja to nie koniec drogi, a jedynie początek właściwego postępowania. Prawo gwarantuje Ci możliwość odwołania do Sądu, gdzie niezależny biegły oceni Twój stan zdrowia. Decyzja odmowna często wynika z błędów organów w rozpoznaniu sprawy i może być zmieniona!
Samodzielna walka w sądzie bywa stresująca i często kończy się niepowodzeniem ze względu na błędy formalne. Skontaktuj się z nami już dziś i skorzystaj z konsultacji prawnej! Kancelaria prowadzi sprawy na terenie całej Polski i oferujemy zdalne konsultacje, dzięki czemu uzyskacie Państwo fachową i szybką pomoc bez względu na miejsce zamieszkania lub lokalizację właściwego Sądu. Możliwe jest także uzyskanie konsultacji stacjonarnej w biurze kancelarii w Szczecinie, po wcześniejszym telefonicznym umówieniu dogodnego terminu.
Jeżeli potrzebujecie Państwo pomocy, wystarczy opisać swoją sytuację w wiadomości na adres e-mail: kontakt@bartoszkowalewski.pl, skorzystać z formularza lub umówić konsultację pod numerem: 455-516-281.
Poznaj cennik usług kancelarii
Jak przebiega konsultacja z radcą prawnym i proces z ZUS?
Konsultacja online z radcą prawnym to najszybsza i najwygodniejsza droga do skutecznego podważenia decyzji ZUS, bez względu na to, gdzie w Polsce mieszkasz. Cały proces przebiega sprawnie i bez wychodzenia z domu – w ciągu zaledwie kilku dni od przesłania skanów lub zdjęć Twojej dokumentacji medycznej i decyzji organu, przeanalizuję Twoją sytuację i sporządzę profesjonalne odwołanie.
Warto wiedzieć, że w sprawach o renty czy świadczenia kluczowa batalia toczy się na papierze, dlatego precyzyjnie sformułowane pismo i ewentualne zarzuty do opinii biegłych są najważniejsze, a sąd często wydaje wyrok bez wyznaczania tradycyjnej rozprawy. Nawet jeśli dojdzie do przesłuchania, posiedzenia mogą odbyć się zdalnie za pośrednictwem komunikatora internetowego, dzięki czemu oszczędzasz czas i całkowicie unikasz kosztów dojazdów pełnomocnika do sądu.
Przykłady wygranych sporów o świadczenie wspierające
Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie, z dnia 9 stycznia 2025 r., sygnatura: IV U 551/24- zmiana z 65 punktów na 74
WZON ustalił poziom potrzeby wsparcia odwołującej się na 65 punktów. Organ stał na stanowisku, że ustalona punktacja jest adekwatna do stopnia niepełnosprawności wnioskodawczyni. Odwołująca się, będąca osobą całkowicie niewidomą, argumentowała, że decyzja opiera się na błędnych ustaleniach faktycznych i domagała się zwiększenia przyznanych punktów. Odwołująca przedstawiła dowody na obuoczną ślepotę, jaskrę i liczne operacje, wskazując, że w wielu obszarach życia (np. higiena, poruszanie się, zakupy) wymaga ona znacznie większego wsparcia, niż przyznał organ.
Sąd w wyniku procesu zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił poziom potrzeby wsparcia na 74,82 punktów. Konkluzja sądu wskazuje, że WZON błędnie ocenił trudności osoby niewidomej w specyficznych obszarach, takich jak mycie rąk i twarzy (gdzie organ przyznał 0 pkt) czy nawiązywanie kontaktów. Sąd uznał, że brak wzroku uniemożliwia np. ocenę czystości twarzy po myciu czy odczytanie intencji nieznanych osób, co wymaga „wsparcia towarzyszącego”. W wyroku czytamy wprost: „decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zbyt nisko określiła niektóre z wartości cząstkowych, Sąd podwyższył je, co wpłynęło na podwyższenie wyższej łącznej wartości potrzeby poziomu wsparcia”.
Wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach, z dnia 19 września 2025 r., sygnatura: III Ua 18/25- zmiana z 66 pkt na 70 i konieczność ponownego rozpoznania sprawy.
WZON początkowo ustalił poziom potrzeby wsparcia na 63 pkt, a po ponownym rozpatrzeniu podwyższył go do 66 pkt. Organ argumentował, że zakres ograniczeń w czynnościach codziennych wnioskodawcy uzasadnia taką punktację zgodnie z wagami i częstotliwością wsparcia opisaną w rozporządzeniu. Odwołujący się podnosił, że punktacja jest zaniżona, wskazując na swój ciężki stan zdrowia: amputację jednej nogi, miażdżycę drugiej, cukrzycę, otyłość oraz orzeczoną niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji. Domagał się znacznie wyższej liczby punktów, kwestionując rzetelność opinii biegłych sądowych.
Początkowo Sąd Rejonowy (Sąd I instancji) zmienił decyzję i przyznał 70 pkt. Odwołujący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i uznał je za wadliwe- Sąd nadal przyznał zbyt małą ilość punktów, co przekłada się na zaniżenie świadczenia.
Sąd Okręgowy (Sąd II instancji) uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, znosząc postępowanie z powodu jego nieważności. W sprawie miał miejsce błąd proceduralny polegający na rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, mimo że istniał otwarty spór co do dowodów, a strona domagała się przesłuchania świadka.
Wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach, z dnia 9 stycznia 2025 r., sygnatura: III U 567/24- przewlekłe postępowanie, śmierć uprawnionego i przyznanie prawa do wypłaty świadczenia wdowie.
Wniosek o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia został złożony przez pełnomocnika P. E. w styczniu 2024 r. Decyzja ustalająca najwyższy poziom wsparcia (100 punktów) została wydana dopiero w październiku 2024 r., czyli po ponad 8 miesiącach. Po uprawomocnieniu się tej decyzji złożono wniosek do ZUS, jednak ubezpieczony zmarł kilka dni później. ZUS odmówił wypłaty świadczenia wspierającego (jako niezrealizowanego), argumentując, że w dacie zgonu mąż wnioskodawczyni „nie był uprawniony”, ponieważ informacja o przyznaniu świadczenia została wygenerowana w systemie dzień po jego śmierci.
Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS i przyznał prawo do wypłaty niezrealizowanego świadczenia żonie zmarłego. W wyroku czytamy, że decydujące jest merytoryczne spełnienie przesłanek ustawowych (wiek, obywatelstwo, 100 pkt) przed śmiercią, a nie techniczne tempo pracy organów. Sąd uznał, że skoro ubezpieczony spełnił wszystkie warunki i złożył wniosek przed zgonem, to prawo do wsparcia realnie powstało, a opieszałość urzędów nie może pozbawiać obywatela należnych środków.
